شورای تمام شیشه‌ای

با آقای عبدی کاملا موافقم که فرآیند مهم انتخاب شهردار نباید در جلسات غیرعلنی طی شود؛ اکنون که برای هماهنگی و تسریع امور، بحث انتخاب شهردار پیش از آغاز رسمی شورا در دستور کار منتخبین قرار گرفته است، باید مردم و رای‌دهندگان نیز به هر نحو ممکن در جریان جزئیات بحث و گفت‌وگوها قرار گیرند.
امیدوارم و تلاش می‌کنم با همراهی دیگر اعضای منتخب شورای پنجم هرچه سریعتر سازوکار مناسب را برای مطلع کردن مردم از متن‌ گفت‌وگوها و مذاکرات مشخص کنیم.

از متن جناب آقای عباس عبدی: «منتخبین محترم شورای شهر هم به لحاظ اخلاقی و هم به لحاظ شعارهایی که داده‌اند، حق ندارند به نام شورا جلساتی غیررسمی داشته باشند که تصمیمات آن جلسات غیررسمی را هنگام فعالیت اصلی شورا، رسمیت دهند، بدون آنکه مردم و رأی‌دهندگان از جزییات مذاکرات اطلاعی داشته باشند.»

متن کامل یادداشت آقای عباس عبدی: https://t.me/abdiabbas/908

بیشتر بخوانید
درباره فرآیند انتخاب شهردار و معرفی‌ گزینه‌ها

آن‌چه به عنون فرآیند انتخاب شهردار تهران مصوب شده است (goo.gl/jhJvvx)، فرآیند ایده‌آل من نیست. پیشنهاد من این بود که بعد از تصویب ویژگی‌های عمومی نامزدهای سمت شهردار تهران (goo.gl/HhGFg9) فراخوان عمومی داده شود که هرکس خودش را منطبق بر این ویژگی‌ها می‌بیند، خلاصه‌ای از سوابق مرتبط با این ویژگی‌ها را به همراه برنامه‌ای مختصر و سنجش‌پذیر در چارچوب پیشنهادی توسط شورا، ارایه دهد و بعد اعضای شورا در قالب امتیازدهی فردی به گزینه‌های معرفی شده و سپس رای‌گیری‌، فرآیند را تا انتخاب سبد اولیه و گزینه‌های نهایی ادامه دهند. به دلایلی که برخی از آن‌ها قابل‌تامل و پذیرش است، این پیشنهادها مورد توافق و تصویب قرار نگرفت.

آن‌چه که به عنوان فرآیند انتخاب شهردار توسط منتخبان شورای پنجم شهر تهران مصوب شده است این است که پس از تصویب ویژ‌گی‌های عمومی شهردار، هر عضو منتخب، سه گزینه را به عنوان نامزد سمت شهردار تهران معرفی کند تا نامزدهایی که دارای حداقل ۵ رای اعضای شورا هستند، سبد اولیه کاندیداهای سمت شهردار تهران را تشکیل دهند. گرچه شخصا فراخوان عمومی را به عنوان نقطه آغاز مناسب‌تر می‌دانستم اما فرآیند فعلی را هم قابل دفاع می‌دانم به دلیل اینکه حق نمایندگی و رای اعضای منتخب شورا قابل واگذاری به غیر نیست و گزینه‌های مناسب برای شهرداری تهران باید توسط همین افراد شناسایی و معرفی شوند چون در برابر معرفی و رایی که خواهند داد مسئولند؛ بنابراین این‌که نقطه آغاز فرآیند، انتخاب فردی این اعضا باشد، نقطه شروع نامربوطی نیست و درواقع هرکس خود را شایسته می‌داند یا گروه‌های تخصصی و انجمن‌های مرتبط همگی باید همین اعضا را نسبت به منطبق بودن ویژگی‌های کاندیدای‌ مفروض‌ بر ویژگی‌های عمومی مصوب قانع کنند. به خصوص که تشخیص انطباق ویژگی‌های کاندیداهای قابل طرح بر ویژگی‌های مصوب در نهایت تشخیصی ذهنی و فردی است و اتفاقا خوب است که اعضای شورا خودشان مسئولیت این تشخیص را با معرفی علنی گزینه‌هایی که قرار است معرفی کنند بپذیرند.

عجالتا من در مورد یک فرد به جمع‌بندی رسیده‌ام که نه فقط بنابر سوابقش مجموع ویژگی‌های مصوب برای سمت شهردار تهران را داراست بلکه دارای سه مزیت ویژه است که او را نسبت به دیگر گزینه‌های قابل طرح دارای امتیاز بیشتری می‌کند.

از نظر من محمدعلی #نجفی یکی از مناسب‌ترین گزینه‌ها برای سمت شهردار تهران است زیرا اولا او مدیر تحول است بدین‌معناکه سوابق او نشان‌گر توانمندی ویژه‌اش در مدیریت تحول در مجموعه‌های بزرگ است. این ویژگی نجفی بدین‌دلیل مزیتی ویژه به شمار می‌رود که مساله اصلی شهرداری تهران در چهار سال آینده فقط اداره موثر و کارآمد شهر نیست بلکه بیش از آن، شهرداری تهران نیازمند تحول اساسی در برخی حوزه‌های بنیادی از جمله در حوزه اقتصاد مدیریت شهری است.

دومین مزیت ویژه نجفی روحیه تعاملی او در کنار تجربه‌اش در شورای شهر است. درواقع او خود روزی نشستن بر صندلی شورا و بی‌اعتنایی نهادین شهرداری به شورا را تجربه کرده است. روحیه تعامل‌گرای او در کنار این تجربه، زمینه را برای تحولی اساسی در تعامل میان شورا و شهردار آماده می‌کند.

سوم اینکه محمدعلی نجفی یکی از معدود گزینه‌هایی است که می‌تواند اجماع حداکثری در میان طیف‌های مختلف اصلاح طلبان به وجود آورد. وجهه تخصصی او بر وجهه سیاسی‌اش غلبه دارد و این ویژگی کمک می‌کند تا رقبای اصلاح‌طلبان کمتر بتوانند در چهار سال آینده شهرداری تهران را با چالش‌های سیاسی مواجه کنند.

در نهایت این‌که اشتهار نجفی به پاکدستی و سلامت، او را چهره‌ای مناسب برای پیشبرد طرح #شهرداری_تمام_شیشه_ای ‌ می‌کند. در نتیجه ترکیب این اشتهار و پاک‌دستی فردی با ویژگی اول یعنی توانمندی خاص نجفی در مدیریت تحول، می‌توان امیدوار بود که تحولات بنیادی در حوزه افزایش شفافیت، کاهش فساد و تحقق برنامه‌های مختلف طرح شهرداری تمام شیشه‌ای در شهرداری تهران انجام شود.

در مورد دو گزینه دیگر برای رای دادن در مرحله اول انتخاب شهردار تهران، همچنان مشغول بررسی و ارزیابی هستم.

بیشتر بخوانید
چارچوب پیشنهادی برای ارایه برنامه نامزدهای سمت شهردار تهران

در جلسه هفتم منتخبان شورای پنجم در روز چهارشنبه مورخ ۹۶/۳/۲۴، آخرین بند ویژگی عمومی نامزدهای شهرداری تهران، «ارایه برنامه‌ سنجش‌پذیر در خصوص اداره شهر تهران با در نظر گرفتن اولویت‌ها و چالش‌های شهر تهران با استفاده از اسناد بالادستی، اولویت‌های پیشنهادی شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان و سیاست‌های اعلامی شورای شهر پنجم» عنوان و تصویب شد.

در جلسه هشتم منتخبان در روز شنبه مورخ ۹۶/۳/۲۷ در بررسی فرآیند انتخاب شهردار و در مرحله ارایه برنامه توسط کاندیداهای سمت شهردار تهران، پیشنهاد کردم پیرو آخرین بند مصوب برای ویژگی‌های عمومی نامزدهای شهرداری تهران، شورای پنجم چارچوبی را برای ارایه برنامه به کاندیداها پیشنهاد کند که مورد موافقت و تصویب اعضا قرار گرفت. کار تدوین این چارچوب به کمیسیون برنامه و بودجه محول شد و در این کمیسیون به عنوان پیشنهاد دهنده، کار تهیه نسخه‌ای اولیه از این چارچوب را بر عهده گرفتم. فایل زیر نسخه‌ای اولیه از چارچوب پیشنهادی برای ارایه برنامه‌های نامزدهای سمت شهرداری تهران است که با همفکری چند نفر از دوستان تهیه شده است و قرار است در کمیسیون برنامه و بودجه مورد بررسی قرار گیرد.

?هدف از ارایه این چارچوب، استفاده بهینه از زمان محدودی است که قرار است در جلسات شورا در اختیار کاندیداهای مختلف قرار گیرد تا برنامه‌های خود را برای شهرداری و شهر تهران ارایه دهند. من فکر کردم برای این‌که این زمان محدود صرف کلی‌گویی‌هایی که همگان بر آن توافق دارند، نشود و بحث و گفت‌وگوها بر سر موضوعات مشترک شکل گیرد و از همه مهم‌تر، ارایه برنامه‌ توسط کاندیداهای مختلف به تمایزبخشی میان آن‌ها منتهی شود، خوب است شورای پنجم چارچوبی کلی را برای ارایه برنامه به کاندیداها پیشنهاد دهد.

?در صفحه اول فایل زیر ذکر شده است که هر کاندیدا می‌تواند دو نوع برنامه ارایه دهد. یک برنامه مشروح و به زبان تخصصی و فنی که این برنامه می‌تواند در صورت صلاحدید در کمیسیون‌ها مورد بررسی تخصصی قرار گیرد. این برنامه مشروح چارچوب خاصی نداشته و هر کاندیدا می‌تواند بنا به نظر و صلاحدید خود آن را ارایه دهد. اما آن‌چه که در فایل زیر پیشنهاد شده است، برنامه‌ای است که قرار است در زمان اختصاص داده شده به هر کاندیدا در جلسه علنی شورا توسط ایشان ارایه شود.

?چارچوب ارایه شده در فایل زیر پیشنهاد می‌کند این برنامه قابل ارایه در جلسه علنی شورا، به صورت مختصر و در قالب ۵ الویت استراتژیک و سنجش‌پذیر و به زبان ساده‌فهم ارایه شود به گونه‌ای که قابلیت انتشار عمومی برای مردم را داشته باشد. در فایل زیر پیشنهاد شده است هر‌یک از الویت‌ها در قالب اهداف سنجش‌پذیر، راهکار اجرایی سنجش‌پذیر، مکانیزم نظارتی سنجش‌پذیر و سایر جزییات مرتبط با اهداف سنجش‌پذیر ارایه شود.

?برای آن‌که بتوان بر چیستی اهداف و راهکارهای سنجش‌پذیر اجماع کرد، چهار مورد مثال مشخص از موارد مربوطه در حوزه‌های برنامه و بودجه (با هدف پایدارسازی درآمدی)، حمل و نقل و ترافیک (با هدف توسعه حمل و نقل عمومی)، حوزه نظارت و حقوقی (با هدف افزایش شفافیت و کاهش فساد) و حوزه اجتماعی و فرهنگی (با هدف کاهش آسیب‌های اجتماعی) ارایه شده است. این موارد صرفا مثال‌هایی از اهداف و راهکارهای سنجش‌پذیر است و چنان‌که گفته شد برای تعریف و تدقیق مفهوم «سنجش‌پذیر» ارایه شده‌اند، بدیهی است که هر کاندیدا الویت‌ها، اهداف و راهکارهای اجرایی خاص خود را ارایه خواهد داد، کما این‌که در فایل پیوست نیز به ذکر چهار مثال اکتفا شده و در موارد مربوط به حوزه سلامت و محیط زیست و نیز حوزه معماری و شهرسازی، صرفا به یادآوری حوزه‌های مربوطه برای تعیین الویت و اهداف سنجش‌پذیر اکتفا شده است.

?درواقع تاکید در فایل زیر صرفا بر فرم و چارچوب ارایه برنامه است و محتوای ارایه شده در ذیل هر یک از حوزه‌ها صرفا نقش مثال توضیحی را ایفا می‌کند.
برنامه سنجش پذیر

بیشتر بخوانید
عید فطر

عید فطر از شیرین ترین عیدهاست، عیدی بزرگ و وحدت آفرین؛
از آن روزهای امیدبخش و مبارکی که می شود به همه، از جمله به دوستان اهل سنت زنگ زد و تبریک عید گفت.
فطرتان مبارک و پر خیر و برکت

بیشتر بخوانید
درباره چهره انسانی سیاست‌مدارها

خوب است یک نماینده بیشترین شباهت را به رای‌دهندگانش داشته باشد یا کمترین شباهت را؟ فرض کنیم مادری در جایگاه نمایندگی قرار گرفته است و یک روز در وسط جلسه‌ای چالش‌برانگیز توییتی خودمانی می‌کند ناظر بر اینکه در آن لحظه از زمان بسیار دلتنگ فرزندش شده است. چنین مادری احتمالا شباهت زیادی به تمام مادران شاغلی دارد که در طول روز گهگاه دلشان برای دیدن فرزند خردسال‌شان پر می‌کشد. با این‌حال اگر به سیاق این جریان اخیر پست اینستاگرامی من باشد، می‌شود تصور کرد که برخی بیایند به او معترض شوند که خب مگر مجبور بودی؟ می‌نشستی خانه، صبح تا شب بچه‌ات را بغل می‌کردی و جا را برای کسانی باز می‌کردی که تمام و کمال مشغول وظایف نمایندگی‌شان شوند به جای اینکه برای فرزندشان ابراز دلتنگی کنند. در نتیجه چنین هجمه‌ای خیلی قابل انتظار است که مادر مربوطه به تدریج از هرگونه ابراز احساسات شخصی و انسانی خودداری کند، فکر کند چه کاری است وقتی می‌تواند عکس‌هایی از جلسات رسمی منتشر کند و خودش را غرق در کار و فعالیت شبانه‌روزی نشان دهد، بیاید در قالب یک انسان معمولی با همه توانایی‌ها و ناتوانی‌ها، با همه خستگی‌ها و امیدها، با همه خشم‌ و اندوه و شادی یک انسان ظاهر شود. فکر می‌کنم در نتیجه چنین روندی، به تدریج ما با سیاست‌مدارهایی طرف خواهیم بود که چهره‌شان به جای چهره یک انسان، یک صورتک بی‌حالت و تهی از هرگونه احساسات شخصی و واقعی است، سیاست‌مدارهایی که مداوما بهشان متذکر شده‌اند که مراقب باشید، شما الان یک انسان معمولی نیستید، شما در جایگاه یک نماینده قرار گرفته‌اید که هر حرکت و گفتار شخصی‌تان زیر ذره‌بین است، به نظرم می‌توان بیشتر به پیامدهای ناخواسته چنین زیرذره‌بین گذاشتنی فکر کرد. به این‌که چطور چنین مواجهه‌ای با وجوه شخصی و فردی یک نماینده، به تدریج او را از قالب یک انسانی شبیه ما، تبدیل به یک صورتک بی‌حالت با حرف‌های کلیشه‌ای می‌کند.

?پست اینستاگرامی من با سوءتفاهم‌های عجیبی روبرو شده است، حمل بر این شده است که من از جایگاهم ناراضی‌ام و دلم می‌خواهد به جایگاه قبل از نمایندگی برگردم و برداشت‌هایی از این قبیل که همه‌شان یکسر نادرست و ناروا هستند. مکررا در زندگی ما انسان‌ها پیش می‌آید که برای بر عهده گرفتن مسئولیتی بزرگتر، از برخی خوشایندی‌های کوچک‌تر صرفنظر کنیم. شما مادر یا پدر می‌شوید و ناگزیر باید تغییراتی در سبک زندگی‌تان دهید مثلا دیگر مثل قبل نمی‌توانید بدون مقدمه مهمانی بگیرید یا در طول شب باید چندبار بیدار شوید، اگر شما گهگاه از این شب‌بیداری‌ها مکرر ابراز خستگی کنید یا دلتان برای آزادی و بی‌خیالی زمان بی‌فرزندی تنگ شود بدین معناست که از بچه‌دار شدن پشیمانید یا دارید بر سر او منتی می‌گذارید؟ به هیچ‌وجه بدیهی است که پدر و مادر یک لحظه بودن با فرزندش را با تمام آن آزادی بی‌فرزندی عوض نمی‌کند، یا مثلا شما با علاقه رشته‌تان را انتخاب کرده‌اید و درعین‌حال در موعد امتحانات ناگزیر از تعطیل کردن فراغت‌تان هستید، حالا اگر شما شب امتحان بیایید بنویسید که چقدر دلتان می‌خواهد رمان بخوانید یعنی از کل درس و تحصیل بیزارید و اجباری در کار بوده است؟ به هیچ‌وجه. به قول علما اثبات شی نفی ماعدا نمی‌کند، این‌که شما یک ابراز دلتنگی یا حسرت کنید اصلا به این معنا نیست که از وضع موجودتان ناراضی‌ هستید. شما صرفا دارید وجهی انسانی از واقعیت را نمودار می‌کنید که هر انسانی جای شما باشد احتمالا دچار آن می‌شود.

?به هر‌حال من وقتی ببینم نمودار کردن این وجوه شخصی در عرصه سیاست تاچه حد ممکن است با سوءتفاهم مواجه شود، از نمودار کردن این وجوه از واقعیت چشم می‌پوشم، اما به گمانم آنچه در نهایت باقی می ماند سیاستی است تهی از ویژگی‌های گوشت و پوست و خون‌دار انسانی، آیا چنین سیاست و نمایندگانی بیشتر موردپسند ما هستند؟ فکر می‌کنم ارزش‌اش را دارد که بیشتر در این مورد فکر کنیم و گفت‌وگو کنیم.

بیشتر بخوانید