درباره چهره انسانی سیاست‌مدارها

خوب است یک نماینده بیشترین شباهت را به رای‌دهندگانش داشته باشد یا کمترین شباهت را؟ فرض کنیم مادری در جایگاه نمایندگی قرار گرفته است و یک روز در وسط جلسه‌ای چالش‌برانگیز توییتی خودمانی می‌کند ناظر بر اینکه در آن لحظه از زمان بسیار دلتنگ فرزندش شده است. چنین مادری احتمالا شباهت زیادی به تمام مادران شاغلی دارد که در طول روز گهگاه دلشان برای دیدن فرزند خردسال‌شان پر می‌کشد. با این‌حال اگر به سیاق این جریان اخیر پست اینستاگرامی من باشد، می‌شود تصور کرد که برخی بیایند به او معترض شوند که خب مگر مجبور بودی؟ می‌نشستی خانه، صبح تا شب بچه‌ات را بغل می‌کردی و جا را برای کسانی باز می‌کردی که تمام و کمال مشغول وظایف نمایندگی‌شان شوند به جای اینکه برای فرزندشان ابراز دلتنگی کنند. در نتیجه چنین هجمه‌ای خیلی قابل انتظار است که مادر مربوطه به تدریج از هرگونه ابراز احساسات شخصی و انسانی خودداری کند، فکر کند چه کاری است وقتی می‌تواند عکس‌هایی از جلسات رسمی منتشر کند و خودش را غرق در کار و فعالیت شبانه‌روزی نشان دهد، بیاید در قالب یک انسان معمولی با همه توانایی‌ها و ناتوانی‌ها، با همه خستگی‌ها و امیدها، با همه خشم‌ و اندوه و شادی یک انسان ظاهر شود. فکر می‌کنم در نتیجه چنین روندی، به تدریج ما با سیاست‌مدارهایی طرف خواهیم بود که چهره‌شان به جای چهره یک انسان، یک صورتک بی‌حالت و تهی از هرگونه احساسات شخصی و واقعی است، سیاست‌مدارهایی که مداوما بهشان متذکر شده‌اند که مراقب باشید، شما الان یک انسان معمولی نیستید، شما در جایگاه یک نماینده قرار گرفته‌اید که هر حرکت و گفتار شخصی‌تان زیر ذره‌بین است، به نظرم می‌توان بیشتر به پیامدهای ناخواسته چنین زیرذره‌بین گذاشتنی فکر کرد. به این‌که چطور چنین مواجهه‌ای با وجوه شخصی و فردی یک نماینده، به تدریج او را از قالب یک انسانی شبیه ما، تبدیل به یک صورتک بی‌حالت با حرف‌های کلیشه‌ای می‌کند.

🔸پست اینستاگرامی من با سوءتفاهم‌های عجیبی روبرو شده است، حمل بر این شده است که من از جایگاهم ناراضی‌ام و دلم می‌خواهد به جایگاه قبل از نمایندگی برگردم و برداشت‌هایی از این قبیل که همه‌شان یکسر نادرست و ناروا هستند. مکررا در زندگی ما انسان‌ها پیش می‌آید که برای بر عهده گرفتن مسئولیتی بزرگتر، از برخی خوشایندی‌های کوچک‌تر صرفنظر کنیم. شما مادر یا پدر می‌شوید و ناگزیر باید تغییراتی در سبک زندگی‌تان دهید مثلا دیگر مثل قبل نمی‌توانید بدون مقدمه مهمانی بگیرید یا در طول شب باید چندبار بیدار شوید، اگر شما گهگاه از این شب‌بیداری‌ها مکرر ابراز خستگی کنید یا دلتان برای آزادی و بی‌خیالی زمان بی‌فرزندی تنگ شود بدین معناست که از بچه‌دار شدن پشیمانید یا دارید بر سر او منتی می‌گذارید؟ به هیچ‌وجه بدیهی است که پدر و مادر یک لحظه بودن با فرزندش را با تمام آن آزادی بی‌فرزندی عوض نمی‌کند، یا مثلا شما با علاقه رشته‌تان را انتخاب کرده‌اید و درعین‌حال در موعد امتحانات ناگزیر از تعطیل کردن فراغت‌تان هستید، حالا اگر شما شب امتحان بیایید بنویسید که چقدر دلتان می‌خواهد رمان بخوانید یعنی از کل درس و تحصیل بیزارید و اجباری در کار بوده است؟ به هیچ‌وجه. به قول علما اثبات شی نفی ماعدا نمی‌کند، این‌که شما یک ابراز دلتنگی یا حسرت کنید اصلا به این معنا نیست که از وضع موجودتان ناراضی‌ هستید. شما صرفا دارید وجهی انسانی از واقعیت را نمودار می‌کنید که هر انسانی جای شما باشد احتمالا دچار آن می‌شود.

🔸به هر‌حال من وقتی ببینم نمودار کردن این وجوه شخصی در عرصه سیاست تاچه حد ممکن است با سوءتفاهم مواجه شود، از نمودار کردن این وجوه از واقعیت چشم می‌پوشم، اما به گمانم آنچه در نهایت باقی می ماند سیاستی است تهی از ویژگی‌های گوشت و پوست و خون‌دار انسانی، آیا چنین سیاست و نمایندگانی بیشتر موردپسند ما هستند؟ فکر می‌کنم ارزش‌اش را دارد که بیشتر در این مورد فکر کنیم و گفت‌وگو کنیم.

بیشتر بخوانید
علی (ع)

علی را کافران نکشتند.
این مسلمانان زمانه بودند که به جرم آنچه نامسلمانی می پنداشتند، شمشیر بر فرق علی کوبیدند.
بیست و یکم رمضان یادآور رخداد چنین تناقض تراژیکی است.
یادآور و نماد تبدیل یک اندیشه، یک مکتب به ضدخودش آن چنان که زنده ترین مصداقش در همه تاریخ را به نام همان اندیشه و مکتب سر می برد.
شهادت علی بیش از آنکه شایسته سوگ باشد، نیازمند تامل و بازاندیشی در خودمان است و عقایدمان و انچه که برای تحقق اش زندگی و مبارزه می کنیم.

بیشتر بخوانید
✅درباره مکانیزم انتخاب اعضای لیست امید

این‌ را خیلی وقت بود می‌خواستم بگویم، از همان زمانی که کاندیدا شدم، هی بحث‌های دیگری پیش آمده است، معرفی خودم به عنوان یک کاندیدا و #طرح_شهرداری_تمام_شیشه‌_ای، بعد هم که لیست اعلام شد و یک هفته طوفانی طی شد. امروز فکر کردم اگر همین حالا هم نگویم باز ممکن است یادم برود.

خواستم بگویم با وجود تمام تلاش خستگی‌ناپذیر و قابل احترامی که اعضای شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان برای انتخاب اعضای لیست امید انجام دادند، علی‌رغم همه تلاش‌های‌شان برای طراحی فرآیندی تاحد امکان بی‌طرفانه و شفاف، اما مکانیزم انتخاب اعضای لیست اصلاح‌طلبان، فارغ از خروجی‌اش، بازهم می‌تواند بهینه‌تر و دموکراتیک‌تر شود.

شخصا حدود ده سال است که به فرآیند انتخاب اعضای لیست اصلاح‌طلبان در انتخابات‌های مختلف فکر کرده‌ام و متن نوشته‌ام. گفتم عجالتا این متن‌های چهارگانه را اینجا به اشتراک بگذارم بلکه دعوتی باشد و نقطه شروعی برای تامل نظام‌مند و گفت‌وگوی ثمربخش بر سر طراحی یک مکانیزم هرچه بیشتر شفاف، دموکراتیک و قابل دفاع برای انتخاب اعضای لیست اصلاح‌طلبان در انتخابات‌های آینده از جمله انتخابات مجلس در سال ۹۸٫

۱٫ انتخابات مجلس ۸۶
http://baharvin.blogspot.ae/2010/07/86.html

۲٫ چه کسی هزینه شکست را می‌پردازد؟
http://baharvin.blogspot.ae/2010/08/blog-post.html

۳٫ اجماع دموکراتیک و اقلیت سازمان‌یافته ۱
http://baharvin.blogspot.ae/2010/05/1.html?m=1

۴٫ اجماع دموکراتیک و اقلیت سازمان‌یافته ۲
http://baharvin.blogspot.ae/2010/09/

بیشتر بخوانید
✅با اعتماد و امید

پیروزی یکپارچه لیست امید در تهران، بیانگر اعتماد و امید شهروندان تهرانی است به جریان اصلاح‌طلبی برای تغییر و بهبود اوضاع. خوشحالم و سپاس‌گزار از این‌که من و طرح #شهرداری_تمام_شیشه_ای نیز در این لیست قرار گرفتیم و لایق این اعتماد دانسته شدیم. البته فکر می‌کنم اعتماد، پاسخی بیش از ابراز شادی و سپاس می‌خواهد. حداقلی‌ترین پاسخ به این اعتماد، ارائه گزارشی شفاف و دقیق از عملکردم در شورای شهر در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت است، گزارشی دقیق و شفاف از همه اقداماتی که در پیشبرد طرح شهرداری تمام شیشه‌ای انجام می‌دهم.

ایده کلی شهرداری تمام شیشه‌ای این بود: هر آن‌چه در دسترس اعضای شوراست، در دسترس همه شهروندان تهرانی باشد. ممکن است تحقق اقدامات عملی پیش‌بینی‌شده در ذیل این ایده کلی، زمان زیادی بگیرد اما تا آن زمان، دست‌کم من می‌توانم به‌عنوان یک عضو شورای شهر محقق‌کننده این ایده باشم بدین‌معنا که هر اطلاعاتی را که در دسترس من به‌عنوان عضو شورای شهر قرار گرفت و براساس قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات قابل انتشار بود در اختیار همه شهروندان بگذارم.

اعتماد شهروندان سرمایه‌ی اصلی یک نماینده برای پیشبرد مطالبات عمومی است و رأی دلگرم‌کننده‌ی شهروندان تهرانی به طرح شهرداری تمام شیشه‌ای نشان داد که مطالبه شفافیت یک مطالبه عمومی است. در پیشبرد و تحقق این طرح علاوه بر جلب حمایت و اجماع دیگر اعضای لیست امید، بیش از هر چیز روی تیزبینی منتقدانی حساب باز کرده‌ام که قدم به قدم تلاش‌های مرا در پیشبرد این طرح زیر نظر بگیرند، اشتباه‌‌ها را گوشزد کنند و در صورت امکان، راهبردهای جایگزین ارائه کنند. تلاش برای تحقق طرح شهرداری تمام شیشه‌ای زمانی به بار خواهد نشست که افکار عمومی حساس و پرسشگر، شفافیت را در قدم به قدم این تلاش‌ها مطالبه کرده باشد.

با سپاس از اعتماد شما و به امید پاسخی درخور و شایسته به این اعتماد

بهاره آروین
۳۱ اردیبهشت ۹۶

بیشتر بخوانید
✅برد ۲۳ میلیونی، شیرین‌تر می‌شود اگر . . .

همه آنچه می خواستم در مورد این پیروزی شیرین بگویم را دوست خوبم میثم هاشم خانی در متن زیر گفته است. غرق در شادی ام و امید، شادی و امیدمان سبز و ماندگار و روزافزون.

☑️✏️ برد ۲۳ میلیونی، شیرین‌تر می‌شود اگر . . .

☑️ ساعت ۶ صبح است و حدود نیم ساعت قبل در گفتگو با یکی از مشاوران آقای روحانی، تاییدیه خبر «پیروزی با رای ۲۳ میلیونی» را گرفته‌ام. برای من که در ۳ ماه اخیر، دستکم روزی ۵ ساعت را برای همکاری با تیم‌های طراح برنامه‌های انتخاباتی آقای روحانی در حوزه اقتصاد اختصاص داده‌ام، این خبر بسیار شیرین است. اما این پیروزی شیرینی مضاعفی خواهد داشت اگر:

☑️ اولا، ظرفیت شکل گرفته در اثر این پیروزی را به سمت «آشتی و گفتگوی ملی» هدایت کنیم، نه خدای ناکرده به سمت «تحقیر رقیب». وجود رقیب قدرتمند و دارای عملکرد شفاف، قطعا به بهبود عملکرد جریان سیاسی حامی آقای روحانی کمک می کند. تک‌تک ما به ویژه شخص آقای روحانی، باید بکوشیم که این پیروزی سر سوزنی با تحقیر رقیب همراه نشود و بالعکس، این پیروزی را سرآغاز «آشتی ملی» و «گفتگوی ملی» قرار دهیم. آشتی و گفتگوی ملی، از یک طرف وجوه سلبی دارد (یعنی رفع کدورت‌های موجود بین طیف‌های مختلف فکری و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و مذهبی و قومیتی کشور) و از طرف دیگر هم وجوه ایجابی (یعنی هدایت نظام آموزشی و نهادهای فرهنگی دولتی به سمت ترویج فضای همدلی و صلح و مفاهمه، بین طیف‌های مختلف فکری در جامعه)

☑️ ثانیا، فرصت طلایی وجود یک رقیب قوی با ۱۵ میلیون هوادار را، قدر بدانیم. همه ما رای دهندگان به آقای روحانی، باید توجه کنیم که وجود رقیبی با رای ۱۵ میلیونی، اگر در قالب یک حزب شفاف و تولیدکننده فکر و برنامه‌های کشور داری سازماندهی شود، می‌تواند صدای بخش‌هایی از جامعه که در اثر هر سیاست اشتباه دولت لطمه می‌بینند را، به خوبی منعکس کند. بنابراین اگر به سربلندی ایران اسلامی می اندیشیم، باید از تشکیل و تثبیت این رقیب سیاسی در قالب یک حزب قدرتمند و شفاف، استقبال کنیم.

☑️ ثالثا، بدون تعصب از ترمیم خردمندانه کابینه دوم آقای روحانی حمایت کنیم. همگی باید کمک کنیم محبوبیت ۶۰ درصدی کسب شده توسط آقای روحانی در انتخابات اخیر، از طریق وسواس در انتخاب مقامات کابینه دوم ایشان، به محبوبیتی بالاتر ارتقا پیدا کند. ترمیم کابینه دوم، به ویژه در مورد بخشی از مدیران اقتصادی، قدم اول برای دستیابی دولت به عملکرد مناسب‌تر و کسب محبوبیت بیشتر است.

☑️ رابعا، و مهم‌تر از همه، لازم است همه ما و به ویژه شخص آقای روحانی و اعضای کابینه دوم ایشان، توجه داشته باشیم که رای حدود ۱۵ میلیون ایرانی به رقیب ایشان، عمدتا ریشه در اعتراض به «فقر» و «نابرابری» و «فساد» دارد. بنابراین اگر در دولت نخست، ماموریت کلیدی آقای روحانی بر حل مشکلات سیاست خارجی و ثبات سازی در اقتصاد کلان متمرکز بود، لازم است ماموریت دولت دوم ایشان به طور مشخص بر «تولید اشتغال» و «توانمندسازی گروه های کم درآمد» و «طراحی ساختارهای افزاینده شفافیت اقتصادی» متمرکز باشد.

به امید توفیق در کمک به توسعه ایرانی آباد و پرنشاط

✍️ میثم هاشم‌خانی

منتشر شده در کانال تلگرامی «اقتصاد اجتماعی» Social_Economics@

 

بیشتر بخوانید