نطق پیش از دستور بهاره آروین در بیست و سومین جلسه شورای اسلامی شهر تهران (۹۶/۸/۳۰)

اکنون، شورای اسلامی شهر تهران، شفاف‌ترین پارلمان ایران است. امروز و با گذشت تنها سه ماه از آغاز به کار رسمی پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران، عملکرد این شورا، استانداردهایی بی‌سابقه از شفافیت پارلمانی در ایران را محقق کرده است.
شفافیت جزء وعده‌های انتخاباتی لیست امید بود و منتخبان پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران، پایبندی خود به شفافیت را از همان ابتدا آغاز کردند، در روزهایی که هنوز به طور رسمی کار خود را شروع نکرده بودند، با پخش زنده اینترنتی جلسات استماع برنامه‌های کاندیداهای سمت شهردار تهران، شهروندان را در جریان فرآیند انتخاب شهردار قرار دادند. امری که الگوی شوراهای برخی شهرهای دیگر نیز قرار گرفت و امید است شفاف شدن فرآیند انتخاب شهردار به یک الگوی نهادمند برای همه دوره‌ها در همه‌ شهرها تبدیل شود.
پس از رسمیت یافتن پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران، اعضای محترم شورا با دو تصمیم مهم در حوزه شفافیت، رویه خود را از رویه شورای چهارم متمایز کردند. تصمیم به علنی برگزار کردن تمامی جلسات و نیز پخش زنده اینترنتی جلسات علنی، دو رویه مهمی بود که پایبندی اعضای پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران به شفافیت را تداوم بخشید و نشان داد که پیروزی اصلاحات تنها به معنای به قدرت رسیدن اصلاح‌طلبان نیست بلکه مهم‌تر از هر چیز، به معنای اصلاح رویه‌ها و فرآیندهای ناصواب گذشته است.
اجرای تبصره ماده ۳ قانون دستورالعمل نحوه اداره جلسات، رای‌گیری و بررسی پیشنهادهای واصل شده به شورا مصوب ۱۹/۲/۱۳۹۲ شورای عالی استانها و قرائت اسامی آرای موافق و مخالف در جلسه و نیز ثبت این آراء در صورت‌جلسات، شورای پنجم را در اجرای قانون پیشرو قرار داده است. دسترسی عمومی به دستور جلسات، صورت‌جلسات و آرشیو صوتی جلسات در سایت شورا، تحقق استانداردهایی از شفافیت است که تاکنون در ایران سابقه نداشته است و با پیگیری هیئت رئیسه محترم شورا و همراهی تمامی اعضای پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران محقق شده است.
شفافیت شاه‌کلید مسائل امروز ماست، تحقق نظارت همگانی که با رصد و پیگیری هزاران شهروند دغدغه‌مند امکان‌پذیر می‌شود فقط در بستر شفافیت فرآیندها و تصمیمات است که امکان بروز و ظهور می‌یابد. تنها با شفافیت سیستماتیک است که می‌توان روایت سوگیرانه مخالفان سیاسی و افشاگری‌های تخریب‌گرانه‌ی از سر سیاسی‌کاری و بگم‌ بگم‌های توخالی را خنثی کرد. افشاگری‌هایی که حتی در موارد مقرون به صحت نیز جز تخریب اعتماد عمومی ثمر دیگری به دنبال ندارد.
اما نهال رو به شکوفایی شفافیت در شورای پنجم تنها زمانی به درختی تنومند و ریشه‌دار تبدیل خواهد شد که شفافیت به یک مطالبه عمومی تبدیل شود. زمانی‌که نه فقط شهروندان دیگر شهرها استانداردهای محقق شده در پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران را از شوراهای شهر سراسر کشور مطالبه کنند، بلکه مهم‌تر از آن، تمامی آحاد ملت، همین حد از شفافیت را از مجلس شورای اسلامی مطالبه کنند. متاسفانه شاخص‌های شفافیت پارلمانی در مجلس شورای اسلامی طی چهل سال گذشته از سطح آن‌چه در قانون اساسی آمده است، ارتقای چندانی نیافته است. این درحالی است که آشکار شدن آرای موافق و مخالف به طرح‌ها و لوایح، ثبت این آراء در صورت‌جلسات و برقراری دسترسی عمومی روزآمد به صورت‌جلسات و مشروح مذاکرات، از حداقلی‌ترین ضرورت‌های تحقق شفافیت و نظارت همگانی است. امید آن‌که به همت هیئت رئیسه محترم مجلس و فراکسیون شفافیت در مجلس دهم ارتقای استانداردهای شفافیت مجلس شورای اسلامی به عنوان الگوی ملی پارلمان در ایران محقق شود.
شفافیت شاه‌کلید مسائل امروز ماست، فساد ریشه‌دوانده در رگ و پی شهرداری تهران از بین نمی‌رود جز با شفافیت سیستماتیک و از بین بردن رانت اطلاعاتی با برقراری دسترسی عمومی به اطلاعات در حوزه‌های مختلف. از همین روست که شهردار اصلاح‌طلب تهران، جناب آقای دکتر نجفی، نه فقط صدور دو بخش‌نامه ضدفساد را به عنوان اولین اقدامات اصلاح‌طلبانه خود رقم زدند بلکه ایشان با هدف ارتقای استانداردهای شفافیت در شهرداری تهران، انتشار عمومی جزئیات قراردادهای بالای یک میلیارد تومان را در دستور کار قرار داده‌اند که امید است با جدیت و پیگیری‌ای که ایشان در تحقق برنامه‌های‌شان نشان می‌دهند، این برنامه نیز هر چه زودتر به سرانجام رسیده و جزئیات قراردادهای بالای یک میلیارد تومان که در دوره جدید مدیریت شهری منعقد شده‌اند، در دسترس عموم شهروندان قرار گیرد.
پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران، متعهدانه پایبندی خود به تحقق شفافیت به عنوان یکی از اهداف اصلاح‌طلبانه را حفظ خواهد کرد و به امید خدا استانداردهای شفافیت در شورای اسلامی را روز به روز ارتقاء خواهد داد اما واقعیت این است که از این پس بار اصلی حفظ و افزایش شفافیت بر دوش شهروندان است چراکه اگر شفافیت مطالبه عمومی نباشد، نه فقط شفافیت در سطح ملی و در مجلس شورای اسلامی محقق نخواهد شد بلکه محتمل است با تغییر اعضای شورا در دوره‌های بعد، وضعیت به دوره‌های پیش از شورای پنجم بازگردد. برای این‌که باز هم پیشتر برویم، برای اینکه به عقب بازنگردیم ضروری است که شفافیت به یک مطالبه عمومی تبدیل شود.
فایل PDF

بیشتر بخوانید
نطق پیش از دستور در هفدهمین جلسه شورای اسلامی شهر تهران (۹۶/۸/۷)

تهران، پاییز ۱۳۹۶، شاخص آلایندگی هوای تهران برای چندمین روز متوالی در حالت ناسالم قرار دارد، باز پاییز، تمام رنگارنگی شاعرانه‌ی این فصل در زیر غلظت تیره و خاکستری آلاینده‌های هوای این شهر رنگ باخته است.
مشغول مرور دستور جلسات آینده شورای اسلامی شهر تهران هستم، یکی از بندها انتخاب نمایندگان شورای شهر است در کمیته مربوط به مصوبه شهر دوستدار کودک و در همان حال زنگ صدای گوینده اخبار در گوشم می‌پیچد: هوای تهران برای چندمین روز متوالی در شرایط ناسالم برای گروه‌های حساس قرار دارد، ناسالم برای گروه‌های حساس، برای بیماران قلبی و تنفسی، سالمندان، برای زنان باردار و کودکان، برمی‌گردم به بندهای دستور جلسه و مصوبه شهر دوستدار کودک، شعاری توخالی برای شهری که کودکانش از زمانی که در شکم مادر هستند تحت‌تاثیر عوارض آسیب‌زا و جبران‌ناپذیر آلودگی هوا قرار می‌گیرند، کودکانی بی‌گناه که هیچ نقشی در به وجود آوردن این آلودگی خفه‌کننده نداشته‌اند اما بیشترین آسیب نصیب‌شان می‌شود.
تهران مساله و مشکل کم‌ ندارد، ترافیکش ساعت‌ها عمر مفید شهروندانش را به هدر می‌دهد، ساخت‌و سازهای بی‌قاعده و خارج از ضوابط طرح تفصیلی، آسیب‌های اجتماعی متعدد و هزار و یک مساله دیگر، کیفیت زندگی در تهران را به شدت کاهش داده‌اند اما آلودگی ‌هوا تنها یکی از مسائل تهران در کنار دیگر معضلاتش نیست، آلودگی هوا مهم‌ترین معضل این شهر است چون آلودگی هوا می‌کشد، آلودگی هوا فقط کیفیت زندگی را کاهش نمی‌دهد، آلودگی‌ هوا شهر را زیست‌ناپذیر می‌کند. یک شهروند یکه و تنها می‌تواند در برابر همه مسائل پیشین راه‌حلی فردی و موقتی بیابد تا آسیب کمتری از معضلات پیش‌گفته دریافت کند، می‌تواند هرچند با صرف هزینه، خانه و محل کارش را به یکدیگر نزدیک کند یا ساعات خروج و جابجایی‌اش را به ساعات غیرپیک منتقل کند تا زمان کمتری در ترافیک بماند اما یک شهروند یکه و تنها در برابر آلودگی هوا هیچ نمی‌تواند بکند، اصلا خودش به کنار، برای کودکان معصومش هم هیچ کاری نمی‌تواند بکند جز آن‌که درچاردیواری خانه حبس‌شان کند درحالی‌که خودش هم می‌داند هوای داخل خانه شاید فقط اندکی از هوای خارج خانه کمتر آلوده باشد. آلودگی‌هوا چنین غول بی‌شاخ و دمی است که دستش را روی گلوی تک‌تک شهروندان این شهر فشار می‌دهد و نفس‌شان را به شماره می‌اندازد و هرچقدر شهروند ناتوان‌تر و آسیب‌پذیرتر باشد غول آلودگی هوا قدرتمند‌تر و آسیب‌زاتر عمل می‌کند.
آلودگی هوا می‌کشد، آلودگی هوا تنها معضل این شهر است که مستقیم و بی‌واسطه سلامت و جان شهروندان را هدف می‌گیرد و هر نوع راه‌حل فردی هم در برابر آن بی‌ثمر است، تمام شهروندان دغدغه‌مندی که متعهدانه به پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو پیوسته‌اند می‌دانند چه می‌گویم وقتی با صرف زمان بیشتر و تحمل سختی و ازدحام از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می‌کنند و در همان حال در اغلب روزهای پاییز و زمستان، سردرد و سوزش چشم‌ها و گلو، آلودگی هوا را بهشان یادآوری می‌کند و تمام استیصال و ناتوانی‌‌ فرد و راه‌حل‌های فردی در برابر یک مساله مشخصا اجتماعی را. مساله‌ای که جز از طریق سیاست‌گذاری جامع‌نگر و پیگیرانه قابل حل نخواهد بود.
چون آلودگی هوا می‌کشد، چون آلودگی هوا فقط کیفیت زندگی را کاهش نمی‌دهد بلکه شهر را به کل زیست‌ناپذیر می‌کند و چون حل این معضل جز از طریق یک سیاست‌گذاری جامع‌نگر و پیگیرانه قابل حل نخواهد بود، به همه‌ی دلایل امروز می‌خواهم برای یک تصمیم از همه کسانی‌که طبق قانون اختیار و مسئولیتی برای سیاست‌گذاری در این حوزه دارند دعوت کنم، می‌خواهم از تمام اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران، از شهردار محترم تهران و از تمام مسئولینی که ممکن است صدایم از این تریبون به گوش‌شان برسد، می‌خواهم دعوت کنم برای یک تصمیم، بیایید تصمیم بگیریم معضل آلودگی هوا در طی چهار سال مسئولیت‌مان حل کنیم.
ساده‌لوح نیستم، فکر نمی‌کنم این معضل به صرف تصمیم جمعی امروز ما حل می‌شود، می‌دانم که عواملی چندگانه و پیچیده در ایجاد این معضل دخیلند، از کیفیت پایین خودروهای ساخت داخل تا قیمت و میزان سوخت مصرفی، تا تردد آزادانه و کم‌هزینه خودروهای دیزلی فرسوده که خود بخشی از ناوگان حمل‌ونقل عمومی را تشکیل می‌دهند، تا کمبود اعتبار که مشکل همیشگی است، تا نقش موتورخانه‌ها و بخاری منازل و ادارات و واحدهای تجاری، تا انبوه موتور سیکلت‌ها، تا فعالیت کارخانه‌های آلوده کننده اطراف تهران، تا انبوه خودروهای کاربراتوری و فرسوده که از قضا وسیله نان‌آوری اقشار کم‌توان اقتصادی هستند و چندین و چند عامل موثر دیگر، همگی کلافی سردرگم از علل و عوامل موثر را شکل داده‌اند به‌گونه‌ای که تشخیص بهینه‌ترین نقطه آغاز تلاش‌ها برای حل معضل را با دشواری بسیار روبرو می‌کنند.
با تمام این‌ها می‌خواهم از تمام اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران، از شهردار محترم تهران و از تمام مسئولینی که ممکن است صدایم از این تریبون به گوش‌شان برسد، می‌خواهم دعوت کنم تا خودمان را به حل معضل آلودگی هوا در طی چهار سال آینده متعهد بدانیم. به احترام مردمی که ساعت‌های طولانی در صف ایستادند و آرایی میلیونی را در انتخابات ۲۹ اردیبهشت ۹۶ به صندوق‌ها ریختند، به احترام امید شهروندان به تغییر وضع موجود، بیایید خودمان را به حل معضل آلودگی هوا متعهد و مسئول بدانیم و این تعهد و مسئولیت را مدام به خودمان یادآوری کنیم. از همکارانم، اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران می‌خواهم در کنار همه امور روزمره و جاری‌ای که رسیدگی به آن‌ها جزء وظایف‌مان است، هر صبح به خودمان یادآوری کنیم که بخشی از تلاش و پیگیری‌مان به عنوان نماینده شهروندان تهرانی، باید معطوف به حل معضل آلودگی هوا باشد. در هر کمیسیونی با هر ماموریتی که هستیم، اگر نه هر روز و هر هفته، دست‌کم هر ماه از خودمان بپرسیم چه سهمی از تلاش و پیگیری‌های یک ماهه‌مان مربوط به حل معضل آلودگی هوا بوده است؟
غلبه بر دیو هفت‌سر آلودگی هوا، جز با تمرکز تلاش‌ها و سیاست‌گذاری پیگیرانه ممکن نخواهد بود، بیایید تصمیم بگیریم معضل آلودگی هوای تهران را در چهار سال آینده حل کنیم، مردم در انتخابات ۲۹ اردیبهشت به جریان اصلاح‌طلبی اعتماد کرده‌اند، بیایید از فرصت کمیاب همسویی دولت و مجلس و مدیریت شهری در تهران استفاده کنیم و این مهم‌ترین و کشنده‌ترین مساله این شهر را حل کنیم. بیایید باور کنیم که شورای پنجم حتی اگر فقط بتواند همین یک مساله تهران را حل کند، امید شهروندان به بهبود اوضاع را تدوام بخشیده‌ است. همکاران عزیز، اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران، شهردار محترم، جناب آقای دکتر نجفی و همه مسئولین محترمی که صدایم را می‌شنوید، بیایید تصمیم بگیریم به شهری که تمام زمین و فضایش را فروخته‌اند، دست‌کم آسمان آبی را برگردانیم.

بیشتر بخوانید